Wesele polsko-irlandzkie

Za górami, za lasami... Nie, za górami nie... W każdym razie za lasami, była sobie wioska o swojsko brzmiącej nazwie Hucisko. A za tą wioską, w środku kolejnego lasu, gdzie nie dociera nawet sygnał GPS, był sobie hotel. A z tego hotelu niósł się w noc dźwięk skocznego jiga... Jak to możliwe? Bo gdzie GPS nie może, tam Galway pośle. Tym razem zawitaliśmy na weselu – i to nie byle jakim, a polsko-irlandzkim. Bo jak mogłoby zabraknąć tańca irlandzkiego na takim wydarzeniu? Polscy goście mogli posmakować atmosfery, która jest codziennością w kraju Pana Młodego, a Irlandczycy mogli poczuć się jak w domu. Tym bardziej, że sami szybko dali porwać się do wspólnego tańca. Ale że równowaga w przyrodzie musi być zachowana, pomiędzy jigami i reelami można było podziwiać polskie taneczne specjały, czyli oberki i mazury w wykonaniu pary z zaprzyjaźnionego zespołu Dąbrowiacy. A po udanym występie skorzystaliśmy z okazji i pozwoliliśmy sobie na krótką sesję zdjęciową z pogranicza kultur, które, jak się okazało, całkiem do siebie pasują. Zupełnie jak Młoda Para, której życzymy wszystkiego najlepszego na tej nowej, międzynarodowej drodze życia!